​

Ból kręgosłupa

 

Powszechne odczuwane bóle kręgosłupa w większości przypadków powstają z powodu przeciążeń jakim kręgosłup jest poddawany podczas czynności dnia codziennego. Przeciążenia powstają na skutek przebywania w nieprawidłowych pozycjach. Dolegliwości w zależności od tego gdzie są umiejscowione, określa się jako: bóle odcinka lędźwiowo - krzyżowego, bóle pleców, lumbago, postrzał, dyskopatia, rwa kulszowa itp. Wszystkie te określenia można zebrać pod jednym pojęciem choroby przeciążeniowej kręgosłupa. Problematyka ta jest niezwykle trudna i wieloaspektowa. Wynika to przede wszystkim z faktu, iż kręgosłup to bardzo złożona struktura. 

 

Co może być przyczyną pojawienia się bólu kręgosłupa?

 

• anomalie wrodzone,

• zmiany zwyrodnieniowe,

• dyskopatie,

• stany zapalne,

• urazy, 

• długotrwałe statyczne obciążenia kręgosłupa,

• praca fizyczna w wymuszonej, niefizjologicznej pozycji,

• otyłość,

• siedzący tryb życia, mała aktywność fizyczna,

• stres.

 

 

Sposobem przeciwstawiania się narastającemu problemowi bólu kręgosłupa polega na wdrożeniu profilaktyki pozwalającej zapobiegać powstawaniu bólu kręgosłupa. Jeżeli dolegliwości już występują to antidotum jest proste - praca z fizjoterapeutą. 

 

Świadomość zagrożeń wynikających z siedzącego trybu życia i ograniczenia do niezbędnego minimum aktywności ruchowej nakazuje poszukiwać sposobów zapobiegania przeciążeniom układu ruchu. Powszechnie zalecane jest podejmowanie wysiłku fizycznego w formie rekreacji ruchowej oraz wdrożenie tzw. szkoły pleców, czyli zasad ergonomii dla kręgosłupa. Do najbardziej narażonych grup zawodowych są zarówno osoby pracujące cieżko fizycznie, jak i wykonujące zawody biurowe oraz pracownicy naukowi.  Efektem podjętych działań profilaktycznych powinno być przede wszystkim wyrobienie poprawnych nawyków ruchowych. W życiu codziennym niezbędne jest wyczucie własnego ciała, wykonywanie systematycznych ćwiczeń, w tym również technik rozluźniających.

 

 

Bóle głowy

​

Są różne przyczyny dolegliwości bólowych głowy.  Szczególną uwagę należy poświecić bólom głowy, które mogą być związane z dysfunkcjami i zaburzeniami odcinka szyjnego kręgosłupa. Wśród przyczyn związanych z bólem głowy pochodzenia szyjnego wyróżnia się min.: 

​

• zmiany strukturalne dotyczące krążka międzykręgowego, 

• zmiany zwyrodnieniowe trzonów kręgów, stawów Luschki,

• zaburzenia pochodzenia naczyniowego, 

• niestabilność, hipo lub hipermobliność w stawach, 

• wzmożone napięcie mięśni głowy i szyi.

 

Oprócz bólu związanego z zaburzeniami odcinka szyjnego terapia znajduje również zastosowanie przy:

​

• bólach migrenowych,

• zaburzeniach hormonalnych,

• neuralgiach nerwów czaszkowych,

• zaburzeniach snu lub bólach związanych z emocjami (stres, depresja).

 

​

 

Urazy sportowe

​

Ostre i przewlekłe uszkodzenia narządu ruchu w sporcie nie różnią się od urazów spotykanych w innych dziedzinach życia. Postępowanie będzie więc podobne. Ważnym elementem będzie ocena struktur, które uległy uszkodzeniu i dobranie do nich odpowiedniego postępowania terapeutycznego. 

 

Prowadzę skuteczną terapię po/w:

 

• złamaniach,

• naderwaniach więzadeł, 

• skręceniach, 

• zwichnięciach i przeciążeniach stawu,

• naciągnięciach ścięgien,

• stanach pooperacyjnych,

• tendinopatiach (łokieć tenisisty, golfisty, kolano skoczka, zmiany w obrębie stożka rotatorów, ścięgna Achillesa),

• stłuczeniach mięśni.

 

Ból mięśniowy może się również pojawić po intensywnym wysiłku, gdzie dochodzi do mikro uszkodzeń w tkance mięśniowej. Odpowiednio dobrana fizjoterapia przyśpieszy regeneracje oraz zmniejszy ryzyko wystąpienia kontuzji. 

 

Celem terapii pourazowej będzie przywrócenie pełnej ruchomości w stawach i tkankach, odbudowanie utraconych funkcji i jak najszybszy powrót do pełnej sprawności fizycznej. Następnym etapem będzie profilaktyka i edukacja, która pomoże ograniczyć lub zapobiec powstaniu kolejnym uszkodzeniom. 

 

    

 

Rwa kulszowa

 

 

Rwa kulszowa (łac. ischias) jest to objaw bólowy wynikający z podrażnienia lub ucisku nerwu kulszowego. Na poziomie kręgosłupa podrażnienie nerwu kulszowego może być spowodowane: 

​

• wypukliną krążka międzykręgowego,

• dysfunkcją stawów kręgosłupa,

• stanem zwyrodnieniowym kręgosłupa,

• stanem zapalnym tkanek otaczających nerw kulszowy.

​

Poniżej, na poziomie miednicy podrażnienie nerwu kulszowego może wynikać z zaburzeń funkcji stawu krzyżowo-biodrowego.

 

Nerw kulszowy przebiega przez mięsień gruszkowaty. Zwiększone napięcie tego mięśnia może uciskać nerw kulszowy, powodując objaw rwy, w tym przypadku diagnozowany jako zespół mięśnia gruszkowatego.

​

Głównym objawem rwy kulszowej jest ból w okolicach przebiegu nerwu kulszowego od odcinka lędźwiowego biegnącego w dół kończyny przez pośladek, tylną część uda i stawu kolanowego, tylną część łydki, kostkę od strony bocznej aż do palców. Może pojawić się również drętwienie, pieczenie wzdłuż przebiegu nerwu, mrowienie w stopach i palcach oraz zaburzenia czucia. 

​

Leczenie rwy kulszowej polega na połączeniu leczenia farmakologicznego (leki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne) oraz fizjoterapii (kinezyterapia, terapia manualna, masaż, fizykoterapia).

 

Po zakończonym leczeniu trzeba wprowadzić kilka zmian w trybie życia, które pomogą zmniejszyć ryzyko nawrotów. Warto wprowadzić regularne ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha i dolnego odcinka lędźwiowego, odpowiedzialne za utrzymanie prawidłowej postawy oraz szkołę pleców. Pomocne będzie również korzystanie raz na jakiś czas z masażu.

​

 

Wady postawy

​

Wada postawy to odchylenie od ogólnie przyjętych cech postawy prawidłowej, właściwej dla danej kategorii wieku, płci i typu budowy. Możemy podzielić na proste określane jako błędy postawy oraz złożone czyli zmiany  strukturalne, deformacje w obrębie narządu ruchu.

 

Wady te można podzielić na:

​

• wady kręgosłupa (skoliozy, plecy okrągłe, wklęsłe, okrągło-wklęsłe, płaskie),

• wady klatki piersiowej (klatka lejkowata, kurza),

• wady kończyn dolnych (koślawość lub szpotawość kolan, wady stóp i deformacje palców np. hallux).

 

Skutkami wad postawy jest obniżenie ogólnej sprawności fizycznej, ograniczenie szybkości, wytrzymałości, zwinności i siły, zmniejszenie wydolności układu krążenia i układu oddechowego, zmniejszenie sprawności układu ruchu (stany przeciążeniowe doprowadzają do zmian zwyrodnieniowych).

 

Pojawienie się wady postawy jest możliwe na każdym etapie życia. Głównie narażone są dzieci i młodzież, dlatego działania prewencyjne są konieczne przez cały okres dojrzewania. W momencie gdy wady postawy już się pojawiły i doszło do zmian funkcjonalnych i strukturalnych potrzebna jest profilaktyka trzeciorzędowa, której celem będzie zatrzymanie rozwoju wady oraz złagodzenie skutków.

​